Time-out

Natuurlijk kan een proces van ontwikkeling nooit zonder slag of stoot gaan. Kinderen moeten de ruimte krijgen om te leren vallen en opstaan. Het zal gebeuren dat kinderen de grip op hun emoties verliezen. In een schoolsituatie is het daarom van groot belang om time-out mogelijkheden in te stellen. Time-out wordt echter vaak "onduidelijk" ingezet. Time-out staat voor het tijdelijk afstand nemen van gedragsversterkende factoren. Wanneer kinderen iets doen wat niet mag, of de grens over gaan is het vaak voorkomend dat een leerling de klas uit wordt gestuurd, in een andere klas of bij de directie wordt gezet. Dit is een externe time-out als straf zonder fases. Het kind heeft hierin geen controle en kan ook geen controle nemen om met de situatie om te leren gaan. Om kinderen de kans te geven, zodat zij kunnen leren om grip te houden op hun emotie, moet het kind ruimte krijgen om de controle te behouden. Er moet dan sprake zijn van een interne time-out waarin het kind de controle kan behouden. Er moet sprake zijn van een pauze-moment in plaats van een straf. De time-out moet opgebouwd zijn in fases. Het kind moet meerdere mogelijkheden hebben om te bepalen, wanneer het zich uit een situatie moet verwijderen. Kinderen moeten in deze situaties geholpen worden en advies krijgen of zij zich niet beter even uit de situatie kunnen verwijderen. Een externe time-out (straf time-out) kan ingezet worden in acute volledig uit de hand lopende situatie. Een time-out kan op verschillende manieren worden ingezet binnen een klas/school. Een voorbeeld van een aantal time-out fases zijn hieronder beschreven.

Fase 1: Tafel uit het tafelgroepje schuiven

Fase 2: Ander plekje in de klas

Fase 3: Aan het bureau van de leerkracht

Fase 4: Naar een andere klas voor een vrijwillige (interne) time-out. 

 

Let op: Een vuistregel voor het werken met een time out is de leeftijd van de kinderen. De leeftijd van een kind is het aantal minuten dat een kind in de time-out zit. Wanneer een kind fase 4 bereikt en naar een andere klas gaat om zich te ontdoen van gedragsversterkende factoren is zijn/haar leeftijd het aantal minuten dat het kind wegblijft.