Het verhaal van Joost...

In dit verhaal leg ik je precies uit hoe emoties en gevoelens in ons hoofd werken. Dit verhaal gaat over een jongetje met de naam Joost. We gaan in dit verhaal kijken hoe het in het hoofd van Joost werkt. Natuurlijk geldt dit verhaal voor iedereen. Het gaat over het hoofd van Joost, maar ook over jouw hoofd, mijn hoofd en het hoofd van ieder mens op aarde. 

Joost is een lieve jongen, woont samen met zijn papa en mama in een dorpje in Nederland. De opa en oma van Joost wonen in een ander dorpje en zijn oom en tante wonen in een grote stad. In het dorpje waar Joost woont wonen veel mensen die visser zijn van beroep. In Nederland is veel vis te verkrijgen, dit komt vaak uit het dorpje waar Joost woont. In de grote stad waar zijn oom en tante wonen, werken veel mensen in de haven. Deze mensen zorgen dat allerlei spullen over de hele wereld vervoerd worden.

Het dorpje waar Joost zijn opa en oma wonen werken veel mensen op de markt of in de winkel. Zij zorgen dat veel mensen eten, drinken, kleding en andere benodigdheden kunnen kopen op de markt of in de winkel. Elk dorpje en elke stad heeft zijn eigen functie en zijn eigen kwaliteit. 

 

In het hoofd van Joost, zit net als bij ieder mens, een prachtig brein. Dit brein bestaat eigenlijk ook uit allemaal kleine steden en dorpjes. Elke stad en elk dorpje in het brein van Joost heeft een andere functie. Zo heb je Taaldorp waar kleine wezentjes ervoor zorgen dat Joost kan praten, maar ook Beweegstad waar wezentjes wonen die er voor zorgen dat Joost kan lopen, zitten, rennen en springen. Elk dorpje en elke stad in het brein van Joost heeft zijn eigen kwaliteit en zijn eigen functie. Als we over emotie willen leren moeten we naar 3 plaatsen kijken in het hoofd van Joost. "Prikkelstad", "Nakijkdorp" en "Uitvoerstad".  In deze steden en plaatsen wonen allemaal verschillende wezentjes. 

 

In Prikkelstad wonen de wezentjes: Emoties. Er zijn allemaal verschillende soorten emoties, iedere emotie is verschillend en dat is goed. Er zijn bekende emoties, zij zijn beroemd. Er zijn de minder bekende en de onbekende emoties. De emoties in deze stad leven in vrede samen en hebben allemaal hetzelfde beroep: Ze laten Joost, net als ieder ander, voelen.

 

In Prikkelstad zijn verschillende straten, huizen, winkels en scholen. In deze straten staan allemaal palen. Dit noemen ze de "Prikkelpalen". Als Joost iets ziet, ruikt, hoort, voelt, of proeft komt er een "prikkel" binnen in deze prikkelpalen. Het beroep van de emoties in deze  stad is om deze prikkels een emotie te geven. Zodra de prikkel binnen komt in de prikkelpaal drukt 1 van de emoties op de knop en stuurt de prikkel door, naar een volgende stad in het brein. De beroemde emoties hebben hierbij een belangrijke taak. Zij sturen namelijk de meeste prikkels door naar een andere stad.  De beroemde emoties die in Prikkelstad wonen zijn: Koning Blij, Juffrouw Verdriet, Buurman Boos, Burgemeester Angst, Oma Verlegen en Opa zenuwachtig. De prikkelpalen kennen twee wegen. De korte en de lange weg. Wanneer Buurman Boos bijvoorbeeld haast heeft of zich niet lekker voelt, stuurt hij de prikkel snel door via de korte weg naar Uitvoerstad. Wanneer Buurman Boos zich goed voelt, geen haast of genoeg tijd heeft, dan zal hij de prikkel via de lange weg doorsturen. Dan gaat de prikkel eerst naar Nakijkdorp en dan pas naar Uitvoerstad.

 

In Nakijkdorp wonen ook wezentjes. Deze wezentjes noemen wij gevoelens. Zodra een bijvoorbeeld Buurman Boos de prikkel, via de lange weg, doorgestuurd heeft naar Nakijkdorp komen de gevoelens in actie. Zij hebben in hun dorp ook palen staan. In Nakijkdorp heten deze palen "Emotiepalen". Wanneer een prikkel is doorgestuurd door een emotie ontvangen de gevoelens deze in Nakijkdorp via de emotiepaal. De wezentjes gevoel kijken door welke emotie de prikkel is doorgestuurd en of de emotie ook echt bij die prikkel past. De gevoelens zoeken bij de emotie het juiste gevoel uit en sturen dit dan weer door naar Uitvoerstad.

 

In Uitvoerstad wonen de wezentjes gedrag. Uitvoerstad is de laatste stad waar de prikkels binnen komen, voordat het brein ervoor zorgt dat Joost iets doet. In Uitvoerstad staan 2 verschillende soorten palen. Hier heten ze "Ontvangstpalen". Er is een paal voor de korte weg, die direct uit prikkelstand komt en een ontvangstpaal voor de lange weg. Zodra er een prikkel in 1 van de ontvangstpalen komt gaan de wezentjes gedrag over tot actie. Voor iedere prikkel is er een ander wezentje beschikbaar die het brein vertelt welk gedrag Joost moet laten zien. Wanneer er een prikkel binnen komt vanuit de korte weg, sturen de wezentjes gedrag het brein zonder verder nadenken gelijk aan. Joost geeft dan een impulsieve reactie op de prikkel. Zodra er een prikkel via de lange weg binnenkomt kijken de wezentjes gedrag eerst naar de emotie en het gevoel die in Nakijkdorp zijn nagekeken. Ze kiezen dan gedrag dat er goed bij past en sturen het door naar het brein. Joost denkt dan goed na, voordat hij een reactie geeft op de prikkel. Nadat alle prikkels zijn doorgestuurd kan Joost de emotie voelen. Joost heeft dan een gevoel en kan hierover nadenken. 

 

De wezentjes, die in Joost zijn brein werken, zijn ontzettend harde werkers, wist je dat? De hele weg van het ontvangen en doorsturen van een prikkel in het brein van Joost doen ze in minder dan 6 seconden!! Snel he?

 

Als je het verhaal leest over het brein van Joost lijkt het net alsof wij geen invloed hebben op onze emoties, gevoelens en gedragingen, maar dit is absoluut niet waar. Zodra er een prikkel binnenkomt en doorgestuurd wordt, kan Joost net als iedereen, het brein en de wezentjes "saboteren" door bewust zelf na te denken of de emotie en het gevoel klopt. Joost kan er zo voor zorgen dat de wezentjes de prikkel altijd via de lange weg doorsturen, zodat Joost goed kan blijven nadenken over zijn reactie. Ook kan Joost het doorsturen beïnvloeden door te denken aan stop-zinnen. Stop-zinnen zijn zinnen zoals: "Ik wil dit niet voelen", "Ik heb hier geen zin in", "Er is niks aan de hand!". Joost kan, net als ieder mens, er voor zorgen dat de prikkel helemaal niet doorgestuurd wordt naar Uitvoerstad, maar naar de opslagplaats. Joost voelt de emotie en het gevoel dan even niet. Deze opslagplaats heeft de naam: "Onderdrukte emotie". Deze naam betekent dat de prikkel en de bijbehorende emotie geen ruimte krijgen in Joost zijn brein, hij doet er even helemaal niks mee. De steden  en dorpjes in Joost zijn brein werken goed samen. Joost stuurt zijn prikkels en emoties ook niet vaak door naar de opslagplaats. Hij kan goed over zijn emoties en gevoel prakten en kan er goed op reageren. 

 

Er zijn veel kinderen en grote mensen die dit niet net zo goed kunnen als Joost. Zij zorgen ervoor dat prikkels en emoties wel vaak worden doorgestuurd naar de opslagplaats. Helaas is het zo dat prikkels en emoties niet rustig worden zodra ze in de opslagplaats zijn. Het tegenovergestelde is zelfs waar, ze gaan alleen nog maar harder werken om uit de opslagplaats te komen, ze willen immers zo graag naar Uitvoerstad. Er is in de opslagplaats maar weinig ruimte. Zodra er teveel prikkels en emoties in de opslagplaats zijn, moeten de wezentjes heel erg hard werken om de deuren van de opslagplaats te bewaken. Hoe meer wezentjes moeten werken om de deuren te bewaken, hoe minder wezentjes er zijn om de prikkels door te sturen. Al deze prikkels, die niet worden doorgestuurd gaan dan automatisch ook naar de opslagplaats en die wordt alleen maar voller en voller en voller totdat deze KABOEM zegt. Wanneer de opslagplaats te vol raakt, ontploft hij! Alle prikkels en alle emoties komen dan in 1 keer in de "Prikkelpalen" terecht. De wezentjes kunnen zoveel werk niet in 1 keer aan en sturen dan alles via de korte weg naar Uitvoerstad. 

 

Als deze enorme hoeveelheid prikkels in 1 keer de korte weg nemen, zorgen de wezentjes ervoor dat wij mensen niet meer nadenken en gewoon "zomaar" reageren. Wanneer kinderen of volwassenen uit het niets heel erg boos worden, of heel erg hard gaan huilen of bijvoorbeeld agressief worden dan heeft dit vaak te maken met een "ontplofte opslagplaats". De steden en dorpjes in het brein kunnen de hoeveelheid prikkels niet meer aan dus ontstaat er kortsluiting.  Wanneer je, net als Joost, heel goed met prikkels, emotie en gevoelens kunt omgaan, dan werken de steden en dorpjes in je brein heel goed samen. Het zal dan bijna niet voorkomen dat er een opslagplaats ontploft en je kortsluiting hebt in je brein. Je zal dan vaak uitstekend reageren en geen problemen ondervinden. 

 

Ieder mens kan leren om de steden en dorpjes in zijn brein goed te laten samenwerken, jij kan dit dus ook! Op deze website zijn er verschillende oefeningen, spelletjes en leesteksten te vinden die jouw helpen bij het leren omgaan met je emoties en gevoelens. Het trainen van je brein gaat niet in 1 keer, je moet daar vaak en veel voor oefenen en iedere keer blijven herhalen, maar zolang jij gelooft in jezelf en in de kracht van de wezentjes in je brein, dan komt het helemaal goed!